روابط عمومی تجربی

برخی از نامزدها برای  کسب مقام در حزب حاکم مالزی مجبور خواهند بود برای خود وبلاگ بسازند.

به گزارش آسوشیتدپرس عبدالرحمن دهلان، دبیر کل شاخه جوانان حزب حاکم سازمان ملی مالایایی‌های متحد مالزي گفت همه آن افرادی که می‌خواهند به پست‌هایی در شاخه جوانان حزب برسند، باید برای معرفی خودشان وبلاگ داشته باشند و برنامه‌هایشان را برای انتخابات حزبی در ماه دسامبر  در آن معرفی کنند.

معلوم نیست که آیا رهبران ارشد این حزب نیز وبلاگ‌نویسی را آغاز خواهند کرد تا به مقابله با رهبر حزب مخالف "عمل دموکراتیک"، لیم کیت سیانگ، بپردارند که دارای یک جورنال اینترنتی پرطرفدار است.

 به نظر می‌رسد که این تصمیم برای مقابله با شکست‌های سنگین اخیر اتحاد "جبهه ملی" حاکم در انتخابات عمومی ماه گذشته اتخاذ شده باشد، که تا حدی به خاطر دست کم گرفتن قدرت مبارزه آنلاین بود. حزب ملی مالایایی‌های متحد بخش عمده این اتحاد را تشکیل می‌دهد.

عبدالرحمن گفت: "همه نامزدها باید وبلاگ داشته باشند. و گرنه نمی‌توانند جزو  رهبران حزبی باشند."

در گذشته سیاستمداران حزبی می‌گفته‌اند که وبلاگ‌نویس‌ها دروغ و شایعه پخش می‌کنند. اما اکنون حتی نماینده جوان، خیری جمال‌الدین که زمانی وبلاگ‌نویس‌ها را با میمون‌هایی که با قانون جنگل زندگی می‌کنند، مقایسه می‌کرد، خودش وبلاگ دارد.

عبدالرحمن گفت: "آخرین انتخابات نشان داد که ما جنگ اینترنتی را باختیم. اکنون باید از این تکنولوژی استقبال کنیم."

او گفت به اعضای حزب که نمی‌دانند چگونه وبلاگ بسازند، کمک خواهد شد اينترنت-

  منبع:همشهری آنلاین

توجه"بزودی از اصل سخنرانی ایشان خواهم نوشت

امروز يك آقايي كه مطلبش را با عنوان روزنامه نگار امضا كرده بود ،در روزنامه ( آرمان روابط عمومي ) كه عموما اشعار ايشان را چاپ مي كند ، شعري گفته بود . بيت سوم شعراين بود :

يارما گاو بود؛ مونس ما گاو آهن           به چنين ياورومونس به جهان مفتخريم

 با انكه اصلا نيازي به خواندن بقيه اشعار نيست و ايشان در موجز ترين حد ممكن منظورشان را به مخاطب منتقل كرده اند ولي براي رفع سو تفاهمات احتمالي بيتي چنداز اين شعر را در ادامه بخوانيد و اگر دوست داشتيد بخنديد . اگر كسي اتفاقا دليلش را پرسيد ؛ بفرماييد كارم از گريه گذشته س از آن مي خندم.

(البته در این بین توجه ويژه به مربع، روزنامه ؛روابط عمومي؛ شاعر و روزنامه نگار مورد انتظار است.)

چقدر خوشحالم كه امسال به دنبال تهيه كارت تبريك عيد سازمان نبودم. آخه يعني چي كه ما به كارمنداني كه از همه چيز مي نالند عيد را پيشاپيش تبريك بگوييم. اينم عيدانه من براي آناني كه به من سر مي زنند. لحظات خوشي داشته باشيد.

.... خیلی از همین جنس روزنامه نگاران نیز در کسوت کارکنان روابط عمومی به شغل شریف سفید نمایی سازمان خود می پردازند و نان از کد یمین و عرق جبین خویش می خورند!

  به نقل از: http://salmasi.persianblog.ir

گفت‌وگوي "ايبنا" با‌ دكتر احمد توكلي

. . . . .

*‌‌ شما در چند روزنامه پرمخاطب بوده‌ايد و گرفتاري و دغدغه‌هاي بسياري داشتيه ايد، ولي الان دغدغه‌اي نداريد. حالا اين تفاوت و فاصله ضربه‌اي به شما نزده؟ چطور از آن موقعيت جدا شديد؟
به نظرم،براي کار روزنامه‌نگاري، شرايط چندان جالبي فراهم نيست. اگر دغدغه نان از طريق روزنامه‌نگاري نداشته باشيد، به نظرم بهتر است کمي به خودتان استراحت بدهيد!

زبان بريده به کنجي نشسته صم بکم
به از کسي که نباشد زبانش اندر حکم

(شاید اگر روزنامه‌نگار، خبرنگار یا به هر شکل دیگری عضو اهالی رسانه نباشی، کاملن متوجه آن چه می‌خوانی نشوی.)

خبرنگاری هیچ چیز که به تو نیفزاید، این آگاهی را به تو می‌دهد که چقدر اطرافت پر است از کسانی که جهان را غیرقابل تحمل‌تر می‌کنند. کسانی که گفتار، کردار یا قلم‌شان چفت و بست ندارد و با هر اظهار وجودی، نظم و آرامش جهان را بیش از پیش به هم می‌ریزند.

خبرنگاری هیچ چیز که به تو نیفزاید، تو را از گزند جذابیت‌های کاذب پیرامونت مصون می‌کند. از آدم‌هایی که ادایی بیش نیستند و هر سخن‌شان، ریگ بیابانی نمی‌ارزد.

خبرنگاری هیچ چیز که به تو نیفزاید، تو را به سطحی بودنت آگاه می‌کند و بعد از چندی می‌بینی که چه بسیار آدم‌های سطحی‌تر عین مور و ملخ از در و دیوار شهر و کشور و جهانت بالا می‌روند؛ کسانی که جهان را غیرقابل تحمل‌تر می‌کنند.

خبرنگاری هیچ چیز که به تو نیفزاید، این لذت را به تو می‌دهد که بتوانی در این آشفته روزگار، ساکت باشی و به روایت و حکایت یک سری امور سطحی برای توده‌‌ی سطحی‌تر بسنده کنی. و با این سرگرم شدن و سرگرم کردن بیهوده، جهان‌ات را در میان کسانی که جهان را غیرقابل تحمل‌تر می‌کنند، قابل تحمل‌تر کنی.

* این مطلب برگرفته از این وبلاگ است. http://gurab.blogfa.com

چند سالي يا بهتر است بگويم از زماني كه روابط عمومي پا به عرصه ظهور گذاشته است اين دعوا بين رسانه ها و روابط عمومي ها وجود داشته است كه روابط عمومي ها مدعي بوده اند، رسانه ها خبرهاي آنها را منتشر و منعكس نمي كنند و متقابلا رسانه ها هم ادعا مي كنند روابط عمومي ها خبرهاي داراي ارزش خبري را به رسانه ها نمي دهند و انتظار دارند كه فقط خبرهاي دلخواه آنها در رسانه ها منتشر شود. اخيرا اتفاق جالبي افتاد كه اين معما حداقل در سمت رسانه ها تا حدودي براي من حل شد. در سمپوزيومي كه اخيرا در تهران برگزار شد و موضوع آن هم روابط عمومي بود حتي روزنامه متعلق به برگزاركنندگان اين سمپوزيوم اخبار مربوط به انرا كه يك نشست بين المللي بود به طور كامل منتشر نكرد و در روز بعد از برگزاري آن عكسي را براي خبر سمپوزيوم در صفحه اول و در صفحه مياني استفاده كرد كه مربوط به سمپوزيوم سال قبل بود و عكس رئيس جمهور كه به اين سمپوزيوم پيام داده بود نيز روي تصوير اصلي مونتاژ شده بود . در سايت خبري آن موسسه هم تا امروزكه 2 روز از برگزاري آن سمپوزيوم مي گذرد هيچ خبري نيست . انگار نه انگار دوستان با اين همه زحمت يك نشست بين المللي برگزار كرده اند . شايد هم عزيزان از فرط خلوص نيت نخواسته اند ريا بشود و انتشار اخبار  مربوطه به هدفشان كه به گفته مسئولان سمپوزيوم " ارتقاي بينش و مهارت دست اندركاران روابط عمومي است " خللي وارد شود.حالا شما جاي من وقتي ما خودمان مصر هستيم كه در باره كارهاي شاخص و بين المللي روابط عمومي اطلاع رساني نشود ، تقصير بيچاره رسانه ها چيست؟